Molenhoek 65 9185 Wachtebeke 0477 70 02 27 marcvanvolxem@gmail.com Facebook: Marc Van Volxem 1 DE VUURDANSER Uit verschillende verweerde druivelaarstokken ontstond ’ De Vuurdanser. ’ De naam heeft echter een dubbele betekenis: - de stokken werden ooit uit een mand brandhout gered en ontsnapten zo aan de vlammen - de natuurlijke vormen en kronkelende lijnen wekken de indruk van een figuur in beweging, gevangen in een vurige dans. Wat bijna as was geworden, kreeg een nieuw bestaan als sculptuur. 2 ZELFBEELD IN BARSTEN (Introspectie) Acryl op doek 184 cm op 66 cm Een emotioneel schilderij dat gaat over zelfbeeld en hoe je perceptie van jezelf daarop inwerkt. Een spiegel, niet van glas, maar van vanbinnen. Geen hand, enkel gedachten die zichzelf sloegen. Wat overblijft is een zelfbeeld vol barsten; De acht paar ogen die de middelste figuur aanstaren/ boos, beschuldigend, verbaasd, hatelijk enz…, laten zien hoe oordelen over jezelf je zelfbeeld kan beïnvloeden. De droevige figuur in het midden symboliseert onzekerheid en zelftwijfel. De boodschap is ook hoopvol: als je een positief zelfbeeld ontwikkelt, kunnen die blikken hun kracht verliezen. 3 VERGANKELIJKHEID VAN SNEEUW Acryl op doek 60 op 80 cm De verse sneeuw ligt als een lichte sluier over het landschap, maar haar verdwijning is al ingezet. De donkere weg, glanzend van het smeltwater, snijdt door het bos als een stille herinnering aan de voortdurende beweging van de tijd. De kale bomen rijzen met hun donkere stammen die contrasteren met het kwetsbare wit van de sneeuw. De spanning tussen blijvend en tijdelijk is hier voelbaar In de verte vervagen de bomen in een grijze nevel, wat een sfeer van verstilling oproept. Het smeltwater op de weg weerspiegelt de omgeving als een donkere spiegel. Hier en daar verstoren vallende druppels het oppervlak, waardoor kleine rimpelingen ontstaan, niets blijft onveranderd alles keert terug naar de natuurlijke kringloop. Een poëtische meditatie over vergankelijkheid. Het toont niet de winter zelf, maar het moment waarop hij plaats maakt voor iets nieuws – een overgang waarin schoonheid juist schuilt in haar tijdelijke aard.